صدای در بود؟

نه خسته ام

کیست این وقت شب؟

نه خیالاتی شده ام

آخر بگو

تو با این همه بی وفایی ات

در خیال من چه میکنی؟

صحنه عشقی در لب است

آه نیست

آه نیست که ببیند

که صدایم آهی در تب است

آنگونه نگاهم کرد

که گویی عشق هم اختیاری است

و نگاهم رااز خود برید

تا مرا اسیر خاطره هایی کند

که حرفی ندارند تا مرا دلخوش کنند

و صحنه عشقی که تا بر لب بود

آنگونه نگاهم کرد

و آه مرا کشید

"م رضائی

دارم سخنی با تو که گفتن نتوانم

وین درد نهان سوز نهفتن نتوانم

شادم به خیال تو چو مهتاب شبانگاه

گر دامن وصل تو گرفتن نتوانم

آه دوباره این ترس لعنتی نگذاشت 

عشقبازان چنین مستحق هجرانند

و از تبار دردی بود

که از خویشتن نبود

و همچنان می رفت تا غروب درد

و طلوع دوباره ی صبحی حیرت آور

می رفت

و حتی لحظه ای نمی ماند

میان ماندن و رفتن

دیرگاهی بود که از خود پیدا شده بود

چیزی نمی گفت

در سرش اندیشه ای با شکوه

و دستانش نیز خالی نبود

که پر بود از پینه هایی که

التهاب ایثار بود و

 بوسه گاه مهربانی

سلا م در خت را  می شنید

و صدای قلبش را

که برا ی تپیدن از او اجازه می گرفت

خلوت شب  که می شکفت

در هیاهوی سکوت ستاره ها

گریه می کرد آرام

گریه می کرد از رنجی که می بریم

شاید غربت زمین برایش تازه بود

شاید تنهایی ،چیز دردآوری بود

شاید نپریدن برایش بس عجیب بود

وشاید ...

"م رضائی"

چنین که نگاه تو را می نوشم

                    وچنین که درچشمهای تو مسافرم 

      آماده ای برای شنیدن... دوستت دارم 

               پلکهایت  را روی هم بگذار  ودهانت را باز کن

                                                 امشب تو را بی ادب تر از همیشه میخواهم

                                                                                              "م اکبری"

رفته بودم تا اگر شد

سر را به خاکها بزنم

در من نشست

هرم حرمت هرچه ستاره بود

در من پرید

عقل از سر دیوانه ها

در من نبود این چنین دلنازکی

که حریق دریغ در من کشیده است به آسمان

و اشک حسرتم تپیده است در زمین

و من در گدار خاک

و من در گذار تن

شکسته است تیغ غربت به جانم

غربتی که حتی تو نیز

خود را از آن دریغ می کنی

و نمیدانی

که من در غربت تنم و تو در من تنیده ای

"م . رضائی" 

دارد دردهایم درد می گیرد

شتاب نکن

مهم نیست که از خودم بریده ام

اما برای من یک پیروزی است

که آنچه را که ندارم

در تو دیده ام

کاش ندارم

میدانم که درست دیده ام

نگاه تو امتیاز تازه من است

به امید امتیاز دوست داشتنت

"م رضائی"

تا از آن لحظه برو یم تا گل

که ببندم از نگاه تو به هر ستاره پل

لحظه ای با من باش

تا که از تو نفسی تازه کنم

تا از آن لحظه ی با تو سفر آغاز کنم

سفری تا ته بیشه های سرسبز خیال

تا به دروازه ی شهر آرزوهای محال

سفری در خم و پیچ گذر ستاره ها

از میون دشت پر خاطره ی ترانه ها

لحظه ای با من باش

لحظه ای با من باش

تا به باغ چشم تو پنجره ای باز کنم

از تو شعر و قصه و ترانه ای ساز کنم

شعری همصدای بارون

رنگ سبز جنگل و آبی دریا

قصه ای به رنگ و عطر

قصه های عشق عاشقای دنیا

از یه لحظه تا همیشه

میشه از تو پر گرفت تا اوج ابرا

کوچه پس کوچه ی شهر رو

با خیالت پرسه زد تا مرز فردا

لحظه ای با من باش

لحضه ای با من باش

این  روزهـــا خــدای من آب  اســت  یا عــلف       و می چرم میان بهشتی خزان شـــده

در  خان چشمهای تو رستم شدن بس است      در شاهنامه ای که زنی قهرمان شده

                                          م-اکبری

این هم شعری از علی بهمنی

 وقتي كهE=MC2 كشف شد

************************* 

شعرهای این مجموعه را میتوانید از لینک زیر بیابید

شعرهای علی بهمنی